ΓΙΟΡΤΑΣΤΗΚΕ Η 77 ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΜΑΧΗΣ ΤΟΥ ΟΧΥΡΟΥ ΝΥΜΦΑΙΑΣ

Για μία ακόμη χρονιά γιορτάστηκε η μάχη του Οχυρού Νυμφαίας. Με σεβασμό στην μνήμη των 7 Ελλήνων στρατιωτικών που έχασαν την ζωή της στην περίφημη μάχη του Οχυρού Νυμφαίας ο Διοικητής της 29ης Μ/Π Ταξιαρχίας Πεζικού εξιστόρησε όσα όλα συνέβησαν κατα την διάρκεια της μάχης.

Την επιμνημόσυνο δέηση προς τιμή των πεσόντων πραγματοποίησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μαρωνείας και Κομοτηνής. Ενώ παραβρέθηκαν ο Σοφολογιότατος Μουφτής Κομοτηνής, εκπρόσωπος της Αρμενικής Κοινότητας, Δήμαρχοι, Βουλευτές, ο Αντιπεριφεριάρχης, εκπρόσωποι του στρατού, της αστυνομίας, εκπρόσωποι συλλόγων της πόλης μας και πλήθος κόσμου.

Η σημαντικότερη στιγμή της φετινής ημέρας μνήμης του Οχυρού ήταν όταν οι γιοι του ήρωα δεκανέα, Εμμανουήλ Ορφανού κατέθεσαν στεφάνι προκαλώντας την συγκίνηση.Τα ξημερώματα της 6ης Απριλίου του 1941 έσκασε στην είσοδο του πολυβολείου στο οχυρό του Νυμφαίου οβίδα βαρύ αντιαρματικού πολυβόλου, με αποτέλεσμα ο υπαξιωματικός Ορφανός Εμμανουήλ να χάσει την όρασή του και από τα δύο μάτια, να κοπεί η γλώσσα του στα δύο και να γεμίσει το πρόσωπο και το στήθος του βλήματα. Τις πρώτες 48 ώρες παρέμεινε στο ιατρείο του οχυρού. Όταν παραδόθηκε το οχυρό, ένας Γερμανός αξιωματικός γιατρός του έκανε μία ένεση και υποχώρησε το πρήξιμο από τη γλώσσα και το λαιμό του. Με αυτόν τον τρόπο μπόρεσε να αναπνεύσει. «Τότε είπε, «Θα ζήσω». Μου έλεγε πως οι Γερμανοί τον τύφλωσαν αλλά και εξ αιτίας τους έζησε», διηγείται ο γιος του, Ιωάννης Ορφανός.Ο υπαξιωματικός Ορφανός Εμμανουήλ έμεινε τυφλός για όλη του την ζωή. Είχε τα βλήματα στο σώμα του για όσο ζούσε. Μετά τον τραυματισμό πήρε τιμητική προαγωγή και έγινε ανθυπολοχαγός. Με αυτή την αναπηρία, έκανε οικογένεια, απέκτησε τρία παιδιά και πέθανε στις 11 Σεπτεμβρίου 2011.